Het bekende lied van Maggie MacNeal kreeg een nieuwe betekenis voor een 86‑jarige vrouw uit Nunspeet. Geboren in West‑Friesland maar al jaren wonend op de Veluwe, koesterde zij nog één grote wens: nog één keer de zee zien, het strand voelen, en samen met haar gezin genieten van een lunch in een strandpaviljoen. Jarenlang wandelde zij met haar familie van Bergen aan Zee naar Egmond, gevolgd door koffie of lunch aan het strand.

Op zondag 29 maart werd die wens werkelijkheid. WensAmbulance Gelderland stond voor haar deur om haar mee te nemen naar de kust. Samen met dochters, schoonzonen, kleindochter en achterkleindochter ging ze op weg naar Bergen aan Zee.

Bij Paviljoen Zuid werd ze in een strandrolstoel naar de waterlijn gereden. De zon brak door, de wind maakte de zee ruig, en op haar gezicht verschenen tranen van geluk. Door de stevige wind kon de traditionele wandeling naar Egmond niet doorgaan, maar binnen in het paviljoen genoot de hele familie van een heerlijke lunch.

Daarna ging de reis verder naar Egmond aan Zee, naar het voormalige koloniehuis Zwartendijk 1. De wensvraagster werkte daar 66 jaar geleden en bezocht het sindsdien jaarlijks. Door de recente verbouwing had ze het gebouw alleen nog van achter het hek kunnen zien. Dankzij de medewerking van een bewoner mocht ze nu het terrein op. Ze vertelde vol enthousiasme over haar tijd met de “bleekneusjes” en over hoe het gebouw veranderd is. Een foto met het koloniehuis op de achtergrond mocht natuurlijk niet ontbreken.

De terugweg liep via de vertrouwde route over de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad, zoals ze vroeger vaak met haar gezin reed. Moe maar intens tevreden namen we afscheid.

Een wens die met een grote glimlach werd afgesloten.

Voor onze fotograaf Eddy was deze rit extra bijzonder: het was zijn 100ste wens die hij mocht vastleggen. Ook deze avond zou hij nog uren bezig zijn met het selecteren van de mooiste beelden. Een waardevolle herinnering aan een waardevolle dag.