Joke van der Wee gaat al vele jaren als begeleider mee op wensritten van WensAmbulance Gelderland. Ze haalt hier zowel voldoening als plezier uit. ”Ik kom op plekken waar ik anders nooit zou komen!”  

Waarom zet jij je in voor WensAmbulance Gelderland?
“Ik vind WensAmbulance Gelderland een hele mooie organisatie, waar ik me ook heel veilig voel. Het is heel mooi om met al mijn kennis en werkervaring als verpleegkundige, mensen tijdens de wensrit te begeleiden. Al is het maar voor één dag en is het vaak puur op het fysieke vlak. Soms komt tijdens de wensrit nauwelijks te sprake dat er een naderend overlijden is, en soms wel. Ik laat dat afhangen van wat iemand zelf wel of niet wil vertellen. Dit vrijwilligerswerk geeft me veel voldoening.”

Wat typeert WensAmbulance Gelderland?
“Er heerst een fijne sfeer om met elkaar in te werken, met enorm veel inzet van vele mensen. Dat vind ik heel bewonderenswaardig. Alles is goed geregeld en mijn collega’s zijn allemaal fijne vriendelijke mensen. Dat is prettig werken en er zijn korte lijntjes. Ik heb het er altijd graag voor over om voor een wensrit 80 tot 100 kilometer te moeten rijden om bij één van onze vertreklocaties te komen.”

Wat doet dit vrijwilligerswerk met jou persoonlijk?
“Ik ben er trots op dat ik dat kan en mag doen. Ik ben nog in goede gezondheid en altijd met hart en ziel verpleegkundige geweest. Dus vind ik het mooi dat ik dat in deze organisatie nog een stukje kan voortzetten. En je komt op bijzondere plekken waar ik anders nooit zou komen. Zo ben ik op het circuit in Zandvoort geweest, bij een voetbalwedstrijd en een truckfestival. Daar zou ik normaal nooit komen.”

Wanneer is voor jou een wensdag geslaagd?
“Een wensdag is voor mij geslaagd als we een hele blije wensvrager met familie weer veilig naar huis hebben gebracht en we deze mensen veel mooie herinneringen hebben meegegeven.”

Wat was jouw meest memorabele wensrit?
“Dat was een wensrit waarin een opa samen met zijn talentvolle kleinzoon naar een voetbalwedstrijd ging. We werden daar fantastisch ontvangen, en na afloop kreeg die jongen de wedstrijdbal en de wensvrager een wedstrijdshirt met handtekeningen van alle spelers. Na afloop kwam ook burgemeester Aboutaleb om de wensvrager te begroeten en om ons te bedanken voor het werk wat we doen. Maar het mooiste compliment kwam van de echtgenote van de wensvrager. Ze belde me met de woorden ‘hij heeft zoveel adrenaline opgedaan dat hij nog wel een maand verder kan leven’. Ik denk nog vaak aan deze mensen terug.”